laat los of ga ervoor

Veel mensen zijn ontevreden. Ontevreden over hun werk of relatie. Zetten zich klem door er niet over na te willen denken of door eindeloos te herhalen wat voor ellendig leven ze hebben. Uiteindelijk escaleert hun gevoel en nemen ze een beslissing waar ze later spijt van krijgen. Zit je in zo’n proces en wil je voorkomen dat de bom barst? Onderzoek dan wat je onrustig maakt of irriteert. Zijn er onvervulde wensen of verlangens? Laat ze los of ga ervoor.

Zie YouTube: Marianne Faithfull – The ballad of Lucy Jordan

 

Print Friendly
facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

geniet zolang het nog kan

Ik herinner me dat mijn moeder mij het advies gaf om van het leven te genieten want het leven is maar zo kort. De gedachte ‘geniet zolang het nog kan’ hoor ik vaker met name van mensen die geconfronteerd worden met het overlijden van geliefden. Mijn moeder en velen met haar bedoelde: ga er eens uit, ga op vakantie, ga leuke dingen doen. Soms lijken ze te zeggen: stop met werken. Ik heb gelukkig in mijn leven ervaren dat je kunt genieten van je werk. Nu ik ouder word en tegen mijn fysieke grenzen aanloop zoek ik iets anders. Niet langer het genot van de dopamine in mijn hersenen en de adrenaline in mijn lijf. Ik wil vaker de vrede van het zijn ervaren. Dit lukt het best wanneer ik rust neem en me overgeef aan de stilte. Dit is de reden dat ik mijn reguliere werkzaamheden beëindig. Het is niet zo dat ik niet meer aan het werk zal zijn. Ik wil actief middenin het leven staand de stilte ervaren, wetend dat mijn actieve leven uiteindelijk zal opgaan in de stilte.

 

Print Friendly
facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

rustiger aan doen

Ik heb in mijn leven altijd gedaan wat aansloot bij mijn diepste overtuigingen en gevoelens. Het wordt echter fysiek steeds zwaarder om te voldoen aan de eisen die ik mezelf daarbij stel. Mijn lichaam leert steeds beter nee te zeggen tegen wat mijn geest van haar verlangt. Wil mijn geest nog iets bereiken dan zal zij moeten leren omgaan met de mogelijkheden van mijn lichaam. Ze zal moeten leren het rustiger aan te doen. Gelukkig heb ik ontdekt dat in de rust nieuwe deuren voor me opengaan.

 

Print Friendly
facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

levensverhalen

Ik heb veel levensverhalen gehoord en autobiografieën gelezen. Ze verwonderen me iedere keer weer. Het wonder van de verschillen en van de overeenkomsten. De verschillen in tradities, normen en waarden en de verschillende traumatische gebeurtenissen die mensen meemaken. Het zijn echter vooral de overeenkomsten die me verwonderen. De kracht en liefde waarmee velen in het leven staan. Het is dit wonder dat maakt dat ik blij ben mens te zijn.

 

Print Friendly
facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

repeterende ellende

Wanneer ik ziek ben en met koorts op bed lig heb ik soms nachtmerries waarin ik vruchteloos probeer om een mix van gedachten, gevoelens en handelingen als een puzzel in elkaar te passen. Ik moest hieraan denken toen ik op het punt stond om de autobiografie te lezen van een Pakistaanse vrouw. Op de achterkant las ik dat het boek ging over onderdrukking en misbruik. Een thema waar ik al veel over heb gelezen. Plotseling vroeg ik mezelf af: Wil ik me wel blijven onderdompelen in deze ellende? Het hoeft niet en het moet niet. Ik ben al vaak genoeg in de hel van het geweld afgedaald. Ik wil geen herhaling van zetten.

 

Print Friendly
facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

familie-eer

Ik heb diverse levensverhalen gelezen van vrouwen in het Midden Oosten zoals het verhaal van de Turkse immigrante Aysel Çalişkan. Haar vader behoorde tot de eerste generatie Turkse gastarbeiders in Nederland. Alle gevolgen van de onderdrukking van vrouwen lees je terug in dit verbijsterende verhaal. Van een gedwongen huwelijk op veertienjarige leeftijd, slavenarbeid bij de schoonouders in Turkije tot aan fysieke mishandeling. Het heeft me veel moeite gekost om het boek uit te lezen. Aan het einde wist ik waarom. Wat mij irriteert is het niet opkomen voor jezelf, het jezelf conformeren aan de familie-eer, aan de angst dat anderen over je familie zullen roddelen. Het verhaal loopt gelukkig goed af met een jonge assertieve vrouw die zegt haar geluk te hebben gevonden. Wanneer ik naar haar leven kijk dan hoop ik dat velen in het Midden Oosten eenzelfde groei zullen doormaken. Zolang dit niet gebeurt is er geen voedingsbodem voor politieke vrijheid en democratie.

 

Print Friendly
facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

roemloos leven

Enkele maanden na het overlijden van mijn vader zaten we naar Toon Hermans op tv te kijken. Toen er werd gelachen verdroeg ik dat niet en ging naar bed. Deze herinnering komt de laatste tijd bij me naar boven wanneer ik de deelnemers en presentatoren van spelletjes- en praatprogramma’s zie die op zoek zijn naar hun moment van roem. Ik vraag me af waarom ik beide situaties met elkaar verbind. Langzaam dringt het antwoord tot me door. Ik kon me pas echt overgeven aan het leven nadat ik mijn verdriet had verwerkt en losgelaten. De zoekers naar roem zullen eerst hun moment van roem moeten beleven en loslaten voordat ze de vreugde van een roemloos leven kunnen ervaren.

 

Print Friendly
facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail